Met de Verordening wordt de kwaliteit van het onderzoek naar luchtvaartongevallen en de veiligheid in het Europese luchtruim beter. Echter, als we daadwerkelijk willen leren van ongevallen moet het onderzoek geheel vrij zijn van ongewenste inmenging. Inmenging door luchtvaartmaatschappijen, consumentenorganisaties, maar bovenal door justitiële autoriteiten.

Als overheidsdiensten bemoeienis kunnen houden bij onderzoek loopt dat onderzoek risico wat betreft de onafhankelijkheid. Dan blijft het de slager die invloed heeft op de keuring van zijn eigen vlees.

Het beste was geweest het zogenoemde Canadese model in te voeren. Dan is er een volstrekt zelfstandige onderzoeksraad die onderzoek doet, en op basis van objectieve criteria justitie uitnodigt bij het onderzoek indien er sprake is van een misdrijf.

Dat systeem hanteren we in Nederland en daar bestaat een uitstekend functionerende onafhankelijke Onderzoeksraad die ook overheidsdiensten geregeld uiterst duidelijke lessen leert. Dat systeem is het beste. Nu biedt de tekst die met de Raad is overeengekomen slechts de mogelijkheid zo’n onafhankelijk ongevalonderzoek in te voeren.

Het totaalpakket is echter een duidelijke stap vooruit. Zeker wat betreft de informatievoorziening over de passagiers betrokken bij een ongeval. Daarom zal ik mij morgen niet van stemming onthouden maar voorstemmen.