Cubaanse onbarmhartigheid

cuba_kerkdonderdag 15 maart 2018

Ter voorbereiding op dit debat sprak ik gisteren met een zojuist uit Cuba teruggekeerde hulpverlener. Hij sprak van een schrijnende situatie. Let wel, een nijpende voedselsituatie! “Wat komt er eigenlijk van al het hulpgeld terecht bij de burgers? Gewone Cubanen zien daar niets van!”, vertelde hij me.

Verantwoordelijk voor deze regelrechte noodsituatie is het Cubaanse regime. Want dat duldt geen rechtstreekse buitenlandse hulp aan behoeftige burgers. Gelukkig weet mijn informaat deze staatsblokkade op directe hulpverlening te omzeilen…

Een treurig voorbeeld van een onmenselijke opstelling leverden de autoriteiten van de belangrijke haven- en industriestad Cienfuegos. Daar wilde een kerk een gaarkeuken voor straatarme gepensioneerden openstellen. Mocht niet van de plaatselijke gezagsdragers, want een christelijk initiatief.

Mijn klemmende vraag: Gaat de EU de Cubaanse autoriteiten op hun onbarmhartigheid jegens eigen burgers ook aanspreken?

Bijdrage van Bas Belder aan het debat over Cuba

Labels