Nieuwskanaal voor: ChristenUnie Europees Parlement

Turkije moet geen lid van de EU worden

Thu, 02 Sep 2010 12:21:55 +0200

Vanuit Istanbul schrijft Europarlementari�r Peter van Dalen (ChristenUnie) over de gesprekken en de discussie die de ECR-fractie had over de mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Van Dalen: ,,Mocht er in de huidige mandaatperiode een stemming komen over Turkse toetreding, dan stem ik tegen!"

Istanbul, 2 september 2010.

Iedere fractie in het Europees Parlement heeft een fractiebestuur. Zo ook de fractie van Europese Conservatieven en Hervormers waar ik lid van ben. Samen met de delegatieleiders uit het Verenigd Koninkrijk, Polen, Tsjechië, Letland, Litouwen, Hongarije en België vorm ik het Bureau van de fractie, het fractiebestuur.

Een enkele keer per jaar vergadert het fractiebestuur op een locatie buiten Brussel. Soms is dat op uitnodiging van één van de delegatieleiders - bijvoorbeeld wanneer die kort voor landelijke verkiezingen staat -, een andere keer om ter plaatse met ministers, hoge ambtenaren en opinieleiders te spreken over belangrijke onderwerpen en daarover op locatie meer te zien en te horen.

Van 1 tot 3 september vergadert ons fractiebestuur in Istanbul. We bespreken daar de kandidatuur van Turkije voor de Europese Unie. We hebben gesprekken met onder andere vertegenwoordigers van de oppositionele Republikeinse Volkspartij, en de heer Y.Yakis die in het Turkse Parlement de delegatie met de EU voorzit.

Onze ECR-fractie heeft diverse opvattingen over de Turkse toetreding. De Engelse conservatieve leider Cameron (wiens partijgenoten in onze fractie zitten) heeft zich luid en duidelijk een voorstander van die toetreding getoond. Enkele weken geleden sprak hij tijdens een officieel staatsbezoek aan het land duidelijke taal: Turkije moet wat hem betreft lid worden van de EU. Turkije is een belangrijke NAVO-partner en vanwege de link van het land naar andere landen in het Midden-Oosten wil hij Turkije bij de EU inhalen.

Ik begrijp dat. Toch ben ik uitgesproken tegen Turkse toetreding. Ik denk dat de argumenten voor toetreding veel te rooskleurig worden gepresenteerd. Neem alleen al dat punt van die link naar andere landen in de regio. De breedte en diepte van die link wordt door velen verkeerd ingeschat. Het Turkije onder leiding van Erdohan vervult juist steeds minder en minder een brugfunctie. De opvallend innige toenadering van Turkije richting Syrië, Hamas en met name het Sjiitische regime in Teheran vergroot de kloof met het Westen. En met Israel en de Verenigde Staten. Turkije lijkt op weg de aloude Ottomaanse grandeur nieuw leven in te blazen.

Ik ben ook tegen Turkse toetreding omdat het land bij toetreding een volstrekt dominante positie krijgt in de EU. De Adviesraad Internationale Vraagstukken heeft het afgelopen juli nog eens duidelijk gesteld: bij toetreding krijgt Turkije in de besluitvorming ongeveer eenzelfde stem als Duitsland (AIV-rapport nummer 71 van 2 juli 2010). Daar ligt de kern: bij toetreding wordt Turkije vanuit de hoogste amateurklasse in één klap topspeler in de Champions League. En omdat Turken een trots volk zijn zal die topspeler zich maximaal laten gelden in én buiten het Europese speelveld. Dat zal betekenen eisen op het gebied van de internationale politiek, eisen ten aanzien van de Europese landbouwgelden en eisen om stevige bijdragen uit de structuurfondsen.

Bovendien, zou Turkije toetreden, dan moet op een bepaald moment het verkeer van personen geheel vrij worden. Hoeveel van de 75 miljoen Turken blijven dan nog in eigen land wonen? De problemen die we hadden met Roemenen en Polen die naar Nederland kwamen zullen er totaal bij verbleken.

En wat gaat dit voor de democratie betekenen? Turkije heeft een dunne democratische traditie: het land wordt al bijna een eeuw lang heen-en-weer geslingerd tussen godsdienstige partijen als de regerende islamitisch-conservatieve AK-partij enerzijds, en het leger anderzijds. Die tweestrijd ligt diep geworteld in de Turkse samenleving: Europa moet niet de illusie hebben dat te kunnen veranderen.

Ook ben ik tegen Turkse toetreding omdat het land voor het overgrote deel buiten Europa ligt. Artikel 49 van het EU-Verdrag is helder: alleen Europese staten kunnen toetreden. Voor sommige landen zoals Cyprus kun je je terecht afvragen of die wel in Europa liggen. Bij Turkije hoef je die vraag niet te stellen. Ieder schoolkind weet dat ruim 90% van Turkije in Azië ligt, inclusief de hoofdstad Ankara. Voormalig Bondskanselier Kohl voegde hier ooit nog een belangrijk aspect aan toe: “Europa houdt daar op waar ik geen kerktorens meer tegen kom”. Dat argument past naadloos bij het pleidooi dat de ChristenUnie presenteerde bij het debat over de Europese Grondwet in 2004:neem een verwijzing op over de joods-christelijke wortels van Europa.

Een overeenkomst EU - Turkije over goed nabuurschap met gunstige handelsvoorwaarden is prima. Ook voor Turkije zelf overigens! Zo’n overeenkomst komt in economisch- en handelsopzicht zeer dicht in de buurt van de rechten (en plichten !) die EU-lidstaten tot elkaar hebben. En Turkije kan dan toch gewoon zichzelf blijven. Het is onterecht dat de duidelijk positieve kanten van zo’n overeenkomst van goed nabuurschap zo vaak zo gemakkelijk worden weggewuifd!

Gelukkig hebben we met elkaar in de ECR-fractie afgesproken, dat uiteindelijk de nationale delegaties zelf bepalen, hoe hun stemgedrag zal zijn in het Europees Parlement. Mocht er in de huidige mandaatperiode een stemming komen over Turkse toetreding, dan stem ik tegen!

Peter van Dalen

Europarlementariër voor de ChristenUnie

Weblog: de plenaire EP-vergaderingen van mei 2010

Mon, 24 May 2010 23:05:59 +0200

De EP-vergaderingen in mei stonden in het teken van financi�le zaken, of het nu ging om de crisis in de Eurozone, of de begroting van het Europees Parlement zelf. Er stonden uiteraard ook andere zaken op de agenda, zoals het rapport van collega Ranner over de rij- en rusttijdenverordening, en de resolutie tegen christenvervolging in Pakistan.

Petitie zondagsrust

Deze week hebben we weer een stap verder gezet met de petitie. Samen met collega Martin Kastler heb ik een bijeenkomst belegd met een tiental collega’s uit diverse Europese landen. We komen op 16 juni bijeen om de opzet van nationale comités te bespreken. Door de opzet van die comités kan er gericht gewerkt gaan worden aan het verzamelen van handtekeningen. Tot nu toe was dat allemaal redelijk spontaan, maar willen we er echt 1 miljoen gaan verzamelen dan is aanpakken noodzakelijk!

Crisis Eurozone

De Eurolanden moeten hun begrotingen op orde krijgen, eerlijke cijfers publiceren, de eisen van het Stabiliteits- en Groeipact nakomen en schulden saneren. Landen die dit niet doen moeten vertrekken uit de Eurozone.

Donderdag jl. bleek bij de stemming over het rapport van de Franse socialist Hoang Ngoc - over de houdbaarheid op lange termijn van de overheidsfinanciën in de context van het economisch herstel - weer eens hoe onverantwoord sommige collega’s denken over de crisis. Alle teksten die gaan over solide overheidsfinanciën, schendingen van het Stabiliteits- en Groeipact die gestopt moeten worden en het belang van strikt toezicht op de naleving van het Stabiliteits- en Groeipact, wilde de rapporteur schrappen. Een onthutsende visie! En hij werd nota bene bij de stemming hierover door 250 collega’s (voornamelijk van links) gesteund ! Uiteindelijk te weinig stemmen om deze ideeën er door te krijgen maar toch!

Het zal in alle lidstaten veel zweet en tranen kosten om de schulden te saneren, de financiën op orde te krijgen en nu echt een andere koers te gaan varen. Natuurlijk is dat een harde, en voor de kiezers niet prettige boodschap, maar als we dit niet doen gaat heel Europa failliet.

Resoluties over geweld tegen christenen en andere minderheden in Nigeria en Pakistan

Deze weken zijn twee resoluties aangenomen waarin wordt opgekomen voor (onder andere) vervolgde christenen. In een resolutie mede door mij opgesteld, werd door alle grote fracties tijdens de mini-plenaire het recente geweld in Nigeria veroordeeld en opgeroepen tot maatregelen om herhaling te voorkomen. In januari en in maart vonden enorme slachtpartijen plaats in en rond Jos, in centraal-Nigeria. Het geweld wordt veroorzaakt door een complexe mix van religieuze, etnische en economische spanningen en door onenigheid over het gebruik van schaarse grond voor landbouw en veeteelt. Nog dagelijks vinden er nieuwe confrontaties plaats. In mijn bijdrage heb ik de Nigeriaanse overheid opgeroepen om de daders voor het gerecht te brengen, om een dialoog op te starten tussen de verschillende partijen, om de bevolking meer bescherming te bieden en om een oplossing te zoeken voor de problemen van toegang tot de schaarse grond.

Afgelopen week is er een gelijksoortige resolutie aangenomen, maar dan gericht op de situatie in Pakistan. Ook van deze resolutie ben ik medeopsteller. De resolutie, waarin Pakistan wordt opgeroepen meer te doen om christenen en andere religieuze minderheden te beschermen, heeft brede steun. Daar ben ik blij om, want het is hoog tijd dat Pakistan begrijpt dat Europa de discriminatie die daar plaats vindt, niet langer toestaat.

Pakistan is de laatste tijd veel in het nieuws. Het land wordt gezien als een belangrijke bondgenoot in de strijd tegen het terrorisme en onmisbaar bij de stabilisering van Afghanistan. Intern is een hevige strijd aan de gang tegen islamitische extremisten. Het land ontvangt daarom veel financiële en militaire steun uit de Verenigde Staten en Europa. We willen het land bijstaan in de strijd tegen Al Qaida en andere extremistische groepen, en voorkomen moet worden dat het land uiteenvalt. Maar de Pakistaanse overheid moet weten dat aan onze steun voorwaarden zijn verbonden. Met name een betere bescherming van christenen en andere religieuze minderheden in dat land. Discriminatie van deze groepen wordt vaak door wetgeving mogelijk gemaakt. Zo zijn er wetten die bepalen dat het 'ontheiligen van de Koran' of het 'beledigen van de profeet Mohammed' met levenslange gevangenisstraf of zelfs de dood bestraft kunnen worden. Deze wetten zijn op zich al erg genoeg, maar worden vaak misbruikt bij persoonlijke vetes of zakelijke problemen. En dan tegen christenen: dat moet veranderen.

Rij- en rusttijdenverordening

Afgelopen week is het rapport Ranner met grote meerderheid aangenomen. De tekst van dat rapport heb ik op diverse punten geamendeerd. En dus steun ik het rapport omdat het de oplossing van de problematiek rij- en rusttijden wegvervoer aangeeft. Die oplossing ligt in het harmoniseren van de interpretatie van de wetgeving.

De volgende stap is een gesprek met CORTE, het Europese samenwerkingsverband van nationale handhavinginstanties wegvervoer. Ik zal bij het overleg met hen de harmonisatie van de interpretatie van wetgeving aan de orde stellen. Daarna wil ik de problematiek op de agenda van de Transportcommissie zetten en daar, samen met de Europese Commissie, komen tot concrete verbeteringen in de handhaving van de rij- en rusttijden. De eerste stappen zijn gezet, maar er is nog genoeg werk te verzetten!

Parlementaire jaarkalender 2011

Deze week is in het Europees Parlement gestemd over de parlementaire kalender voor 2011. Ik had samen met een 40-tal collega’s uit de ECR en andere fracties voorgesteld, in 2011 de 2 vergaderweken in september te combineren tot 1 vergaderweek in Straatsburg die maand. Helaas heeft dit voorstel het niet gehaald. Dit voorstel zou veel geld, tijd en koolstofdioxide hebben bespaard! Al jaren klagen Europarlementariërs over het afreizen naar Straatsburg, en de Europese burgers over het geld dat al dat reizen kost. Dat dit voorstel het niet heeft gehaald is een gemiste kans!

India: terugblikken en vooruitkijken

Sat, 01 May 2010 20:12:10 +0200

Het staat in alle reisgidsen en het clich� is waar: India is een land van contrasten. Na een week in het land te zijn geweest en veel gezien, gehoord en geleerd te hebben, zijn Jannes en ik weer terug in het veilige en goed georganiseerde Europa. De omvang van India; de eindeloze massa's mensen; de enorme rijkdommen direct naast verschrikkelijke armoede; glitterende IT bedrijven naast piepkleine hutjes.

We hebben gesprekken gevoerd met politici van grote landelijke partijen en van kleine regionale partijen. De zorgen gehoord van sociale leiders over discriminatie, armoede, kinderarbeid, slavenarbeid. Ik heb ook de enorme rijkdom gezien van de elite, een rijkdom die maar blijft groeien.

Bijzondere mensen hebben we ontmoet: Karin Hulshof bijvoorbeeld, een Nederlandse die met veel toewijding UNICEF in India leidt. Ook een vergaderzaal vol Indiase gepensioneerde generaals, admiraals en jonge aanstormende officieren. Zij vonden dat het Westen teveel achter Pakistan aanloopt als het om Afghanistan en andere problemen in de regio gaat. Hamdullah Sayeed, het jongste lid van de Lok Sabha ( het Indiase Parlement), een frisse Parlementariër die net als ik erg geïnteresseerd is in vervoer over water. Professor Kancha Ilaiah, die een enorme kennis over de sociale en economische aspecten van de Dalit-discriminatie heeft opgebouwd en ons een stapel boeken meegaf om aan collega-Europarlementariërs uit te delen. En natuurlijk ook dominee Joseph D’Souza die alles wat hij heeft inzet om de Dalits onderwijs en bevrijding van discriminatie te geven.

Deze reis was nog maar het begin. Dat heb ik in India ook steeds aan de sociale leiders en de politici uitgelegd. Bij leven en welzijn ben ik de komende vier jaar lid van de India-delegatie van het Europees Parlement. De eerstkomende tijd zal ik me vooral inzetten voor een eerlijk en evenwichtig handelsverdrag tussen India en de Europese Unie. Over dit verdrag wordt momenteel druk onderhandeld. Het Europees Parlement moet het verdrag wanneer het op tafel ligt, goedkeuren. Ik ga er mijn uiterste best voor doen om te zorgen dat het EP in meerderheid eist, dat aandacht geschonken wordt aan verdrukking en ongerechtigheid, aan onderwijs voor de aller armsten. Economische belangen mogen godsdienstvrijheid en de rechten van arbeiders, van kinderen niet opzij duwen. Als de Indiase regering en de Europese Commissie hier niet mee instemmen komt er wat mij betreft geen handelsverdrag. Daarnaast ga ik ook op andere manieren, zowel hier in het Europees Parlement, als via mijn contacten, in India, zorgen dat het verhaal van de onderdrukte 250 miljoen Dalits niet vergeten wordt. Er zijn prachtige organisaties actief met hele goede programma’s. Voor zover het in mijn vermogen ligt zal ik dat van harte ondersteunen. Ik beschouw het als de opdracht van christenen en de ChristenUnie aan het werk te gaan om verdrukten hoop te geven.

Bericht uit India: 2000 jaar geleden is nu

Thu, 29 Apr 2010 13:23:57 +0200

Vandaag de mooiste dag van ons bezoek aan India, bij dominee Joseph D'Souza, leider van het Dalit Freedom Network. Ik heb D'Souza vorig jaar ontmoet tijdens de campagne voor de Europese verkiezingen. Hij was toen in Nederland op uitnodiging van Operatie Mobilisatie en PRISMA. Ik sprak hem in mei 2009 anderhalf uur op de werkkamer van ChristenUnie-wethouder Thijs van Daalen in Houten. D'Souza vertelde me toen over de 250 miljoen Dalits.

De armsten die buiten het Kaste-systeem vallen. Velen van hen bekeren zich tot het christelijk geloof. Dat geeft hun bevrijding, gelijkheid, echte nieuwe kansen. D’Souza vroeg om politieke steun voor zijn werk en toen wist ik het direct: als ik in het Europees Parlement kom, wordt ik lid van de India-delegatie. Dan kan ik zelf op het hoogste politieke niveau in India pleiten voor de Dalits en het werk van D’Souza.

Nu ben ik lid van het Europees Parlement en dus lid van de India-delegatie. En dat bovendien op een uiterst cruciaal moment: er moet een handelsverdrag komen tussen de EU en India, en door het Verdrag van Lissabon is het EP daarover bevoegd te beslissen. Een meerderheid van het EP, en ik behoor daartoe, wil in dat handelsverdrag opkomen voor mensenrechten, godsdienstvrijheid en de positie van de Dalits. Om dus goed geïnformeerd te zijn was een gesprek met D’Souza en de zijnen essentieel.

D’Souza heeft samen met Indiase partners en de Nederlandse Operatie Mobilisatie hier in Hyderabad een campus opgericht om juist de armsten te helpen. Ze krijgen onderwijs, medische hulp, steun via microcredieten en er worden kleding en andere goederen verkocht vanuit eigen werkplaatsen. We ontmoetten daar een Amerikaanse dame. Ze had een “rough life” gehad en wilde nu echts iets doen voor de naaste. Ze gaf leiding aan het Lydia-project: naaisters die kleding maken en zo wat geld verdienen. Naar het voorbeeld van de Bijbelse Lydia. Veel van de daar werkende Indiase vrouwen zijn verlaten door hun man. D’Souza en z’n mensen bieden uitkomst.

Het mooiste vond ik de vakantiebijbelschool. Honderden kinderen vanuit Hyderabad en de dorpen er omheen waren bijeen. Ze kregen bijbelles, eten en drinken en zo nodig medische hulp. Voor hen is dit werk de bevrijding uit de onderdrukking, uit de slavernij. Zo begon de vroege kerk 2000 jaar gelden ook. Die kerk is gebouwd op slaven en vrouwen die vast zaten in een soort Kaste-systeem. Het geloof in Christus bracht hen gelijkheid, vrijheid. Jannes en ik, wij zagen vandaag de historie in leven voor ons. Onze steun en inzet is voor de Dalits en D’Souza.

Bericht uit India: parlement komt van 'parler'

Wed, 28 Apr 2010 21:54:17 +0200

Vandaag was onze laatste dag in New Delhi, morgen gaan we naar het zuiden, naar Hyderabad. We hebben uitgebreide gesprekken gevoerd met collega's uit het parlement van India, de Lok Sabha. Het blijkt dat men ook in India zeer bezig is met het onderwerp klimaatverandering, In de Lok Sabha is er zelfs een aparte werkgroep voor opgericht. Uiteraard staat daarbij water en watermanagement hoog op de agenda.

Het water goed managen is erg belangrijk want vele Indiërs zijn direct afhankelijk van het voedsel dat het land oplevert. Zonder water geen voedsel. India is echter groot, en het klimaat grillig. Het afgelopen jaar zijn de gebruikelijke moessonregens grotendeels uitgebleven. De slechte oogsten hebben tot flinke stijgingen van de voedselprijzen geleid. Gemiddeld ruim tien procent, maar sommige belangrijke soorten wel met dertig procent of meer. Gevolg: demonstraties in New Delhi, en veel tumult in het Parlement.

Want na die gesprekken nam onze EP-delegatie plaats op de publieke tribune om hét Parlementsdebat van de afgelopen maanden bij te wonen. Er werd gestemd over twee moties van de oppositie waarin het wantrouwen in de regering werd uitgesproken. Deze moties waren kansrijk, want in de coalitie van premier Manmohan Singh waren al spanningen, en die kwamen vandaag meteen zeer luid en duidelijk aan de orde. Singh’s socialistische coalitie-genoten leverden flinke kritiek op de regering. Singh en de zijnen hadden niets gedaan om de landbouwprijzen laag te houden, de boeren te helpen, de Dalits te steunen en zo nog wat meer. Voor de oppositie was dit natuurlijk koren op de molen en die begonnen Singh’s coalitiegenoten op te roepen, uit de regering te stappen. Dat deden ze zo luidruchtig dat de vergadering minutenlang met veel herrie en veel gepraat door ging. De coalitiegenoten begonnen op hun beurt de oppositie uit te maken voor huichelaars die bij een afluisterschandaal en een cricketschandaal betrokken zouden zijn. Het heen- en weergeroep werd voor Singh’s socialistische coalitiegenoten de redding: zij voelden zich zeer geschoffeerd door de oppositie en verlieten met veel kabaal de vergaderzaal. Allemaal onderdeel van het grote spel: zo konden de socialisten rechtop de vergaderzaal verlaten, de schuld geven aan de oppositie en zo behoefden ze zelf niet tegen hun regering te stemmen met moties ingediend door diezelfde oppositie.

Rustig werd het daarna niet direct. Allerlei parlementariërs wilden hun zegje doen over deze gang van zaken. Madam Speaker moest veel geduld en takt betrachten om iedereen weer in het gareel te krijgen. Ik heb er zeer van genoten. Wat zijn wij in ons Europarlement dan rustig.

Bericht uit India: ,,Luther en Calvijn zijn hier nog niet opgestaan"

Mon, 26 Apr 2010 20:55:04 +0200

Op zondagmiddag hebben we een goed en indringend gesprek gehad met een man die al tien jaar in India woont, dhr. Coen Kompier. Dhr Kompier werkt als senior expert bij de International Labour Organization (ILO), een onderdeel van de VN dat zich bezighoudt met arbeidsvraagstukken in de meest brede zin van het woord.

Coen Kompier is een man met een missie. Hij zet zich in voor verbetering van de omstandigheden van vooral werknemers en strijdt tegen kinderarbeid. Al snel zaten we bij de kern van ons gesprek: in India is heel veel juridisch goed geregeld, maar de toepassing van de regels stokt. Bijvoorbeeld: India heeft onlangs een indrukwekkende onderwijshervorming doorgevoerd, waardoor kinderen van 6 tot 14 verplicht gratis onderwijs dienen te krijgen. Op het gebied van kinderarbeid zijn er nog een paar wettelijke tegenstrijdigheden, maar ook daar is de situatie officieel drastisch verbeterd. Toch werken er naar schatting nog 12 miljoen kinderen in gevaarlijk werk (dat zijn de overheidscijfers) en gaan zo’n 50 tot 70 miljoen niet naar school. Het blijkt dat de werkelijkheid, vooral op het platteland weerbarstig is. Er wordt gewerkt aan verandering van de situatie, maar de weg is lang. Veel mensen hebben geen benul van hun rechten. En het onderwijs dat officieel wordt gegeven is vaak onder de maat of in de praktijk simpelweg niet aanwezig.

Een ander voorbeeld is het arbeidsrecht. Ook hier is de nationale wetgeving helemaal niet zo slecht, maar wordt maar mondjesmaat toegepast. Een groot probleem is dat zo’n 90% van de Indiërs in de informele sector werkt. Daar wordt geen pensioen opgebouwd en komt geen arbeidsinspectie. Maar zelfs bij officiële projecten schort het nogal eens. In New Delhi worden in oktober de ‘Commonwealth Games’ georganiseerd. Hiervoor bouwt de stad o.a. een nieuwe metrolijn en stadions. Duizenden arbeiders werken er aan, veel van hen komen van het platteland voor een week, een maand, of een half jaar ‘contractwerk’. Ze blijken vaak minder dan het minimumloon te krijgen en meer dan 12 uur per dag te werken. Ook hier is het gebrek aan kennis over de eigen rechten groot.

Coen Kompier noemt het Kaste-systeem als één van de belangrijkste factoren van ongelijke kansen in de Indiase arbeidsmarkt. De kaste waarin je geboren bent bepaalt traditioneel voor een groot deel wat voor werk je mag doen en hoeveel vrijheid je er in hebt. Belangrijker is ook dat Dalits in veel geringere mate mogelijkheden hebben om omhoog te klimmen omdat ze gediscrimineerd worden vanaf hun geboorte: slechte gezondheidszorg en scholing beperkt hun mogelijkheden vanaf het moment dat ze geboren worden. Er zijn vier kasten, van hoog naar laag de priesterkaste, de strijders, de boeren en handelaren, en de arbeiders. De Indiase elite in de overheid en het bedrijfsleven komt voor het overgrote deel uit de hoogste kasten. De grote massa’s arbeiders in de informele sector en op het platteland zijn meest kastelozen, of Dalits. Sommigen van die ‘kastelozen’ doen de vuilste klussen zoals met de hand poep ruimen (schoonmaken van ‘droge latrines’, volgens de overheid nog 700.000). De overheid heeft zich nu ten doel gesteld deze praktijk per eind 2010 uit te roeien.

Hoewel India gelijkheid predikt en wettelijk heeft vastgelegd en er ook daadwerkelijke progressie is, blijft de dagelijkse situatie van honderden miljoenen geheel anders. Het Kaste-systeem is vele duizenden jaren oud en – hoewel formeel dus niet meer toegestaan – houdt de ongelijkheid in stand. Om dat te veranderen is een reformatie nodig, van binnenuit. Samenleving en religie moeten weer van het volk worden en geen mensen uitsluiten. Maar zo vat Kompier het samen: “Luther en Calvijn zijn hier nog niet opgestaan”. Dat die dag hier mag aanbreken ! En dat wij er bij India van buitenaf op blijven aandringen dat het moet veranderen. Met steun aan de kastelozen.

Bericht uit India: De Dalits, de kastelozen

Mon, 26 Apr 2010 20:55:26 +0200

Deze week bezoekt Europarlementari�r Peter van Dalen India, samen met de andere India-delegatieleden van het EP. Voor de website van Trouw houdt hij een weblog bij. Deze kunt u hier ook lezen.

De India-delegatie van het Europees Parlement brengt deze week een officieel bezoek aan India. Nadat ik in Juni vorig jaar in het EP verkozen was, heb ik er bewust voor gekozen om lid te worden van deze delegatie. India is een belangrijke handelspartner van de EU en op het wereldtoneel neemt het land steeds meer in aanzien toe. Tegelijk leven er honderden miljoenen mensen in bittere armoede en is er sterke discriminatie van met name de Dalits, de kastelozen. In de traditionele hindoeïstische opvatting van de maatschappij staan de Dalits letterlijk buiten de samenleving. Ze wonen in aparte wijkjes buiten de dorpen, drinken uit aparte bekers, mogen alleen beroepen doen die voor Hindoes ‘onrein’ zijn, zoals latrines schoonmaken. Eigenlijk zijn het in die opvatting nauwelijks mensen. Ook ben ik aangesloten bij de India-delegatie van het EP omdat ik in de verkiezingscampagne van 2009 kennis gemaakt met dominee D’Souza. Met zijn International Dalit Freedom Network doet hij er in India alles aan, de Dalits in een betere positie te brengen. In verhouding bekeren ook veel Dalits zich tot het christendom omdat dat geloof voor hen, net zoals voor de slaven in het oude Romeinse Rijk, een boodschap heeft van bevrijding, gelijkheid en hoop.

Mijn doel voor de komende jaren is om aandacht te vragen voor deze Dalits, maar ook voor thema’s als kinderarbeid en voor godsdienstvrijheid. Dit mag niet op de achtergrond verdwijnen terwijl Europa likkebaardend bij de gedachte aan het economisch potentieel handelsakkoorden met India sluit waarin enkel importtarieven en patentrechten worden vastgelegd.

Nu is het dan zover: het eerste officiële bezoek van de delegatie. Het programma richt zich met name op economische ontwikkeling, klimaatverandering en veiligheid. Dit zijn natuurlijk belangrijke thema´s, maar ik vond het te eenzijdig. Daarom heb ik zelf bijeenkomsten georganiseerd met vertegenwoordigers van de ILO (International Labour Organization), UNICEF en Dalit-organisaties. Collega-europarlementariërs zijn uitgenodigd!

Onderweg van het vliegveld naar het hotel zijn de vele gezichten van India meteen te zien. Veel politie en beveiligingspersoneel met de hand op een wapen in verband met de voortdurende terrorismedreiging. Oude gammele taxi’s met scheurende koppelingen. Wegomleggingen als gevolg van de aanleg van een nieuwe metrolijn van het vliegveld naar het centrum; New Delhi organiseert dit najaar de Commonwealth Games en wordt dus zoveel mogelijk opgelapt. De werkers aan de metrolijn slapen blijkbaar soms in tentjes naast de werkzaamheden, maar veel ‘straatslapers’ moeten het doen met een plekje op het gras midden op een rotonde. En overal waar je komt: ‘please, sar, over here’, ‘are you comfortable, sar?’, ‘let me take that for you, sar’. Maar ook het nieuwe India is zichtbaar: er rijden veel nieuwe auto’s rond, waarvan een flink deel compacte, moderne Tata-modellen. En als ik met Jannes De Jong, mijn fractiemedewerker, het hotel in loop, komt er net een groepje hippe en opgemaakte Indiase jongeren naar buiten die een avondje uitgaan voor de boeg hebben. Tot zover de eerste zaterdagavond in India.

Mijn zondag begint met een bezoek aan een kerkdienst. Er wordt gepreekt over het gebrek aan hoop dat we soms in ons leven ervaren, maar dat we juist dan in Jezus Christus onze hoop kunnen vinden. De preek ging over de nieuwe hoop die Hij aan de Emmaüsgangers gaf. Een mooie context voor deze week!

Peter van Dalen

Europarlementariër voor de ChristenUnie

Weblog plenaire zitting Europees Parlement april 2010

Thu, 22 Apr 2010 10:13:53 +0200

De agenda van de plenaire vergadering van deze maand in Straatsburg werd overheerst door de recente rigoureuze sluiting van het Europese luchtruim. Dit had ook gevolgen voor het Europees Parlement: 300 van de 750 leden konden de vergadering niet bijwonen omdat het voor hen onmogelijk was naar Straatsburg te komen. Om deze reden zijn de stemmingen voor deze week, waaronder over mijn rapport over het Europees zeevaartbeleid tot 2018, uitgesteld tot 5 en 6 mei en werd de plenaire vergadering met een dag verkort, tot woensdagavond.

Europees Maritiem Beleid tot 2018

Voor mij persoonlijk was de bespreking van mijn rapport over het Europees Maritiem Beleid tot 2018 het hoogtepunt van deze week. Ik vond het goed vast te stellen, dat over de volle breedte van het Parlement steun voor dit rapport is uitgesproken. De stemming in de plenaire van mei zal ongetwijfeld een ruime meerderheid opleveren.

Inhoudelijk was voor mij het belangrijkste dat er erkenning is dat de Europese maritieme sector opereert op een mondiale markt: deze erkenning heeft tot gevolg dat de lidstaten in Europa maatregelen moet nemen en continueren om te voorkomen dat de gehele vloot uit Europa verdwijnt (uitvlaggen).

Ook is belangrijk de steun van het Parlement voor enkele specifieke uitdagingen voor de maritieme sector, zoals het groener maken van de sector, het aantrekkelijk maken van het beroep van zeevarende en de bestrijding van piraterij voor de kust van Somalië.

Debat over de sluiting van het Europese luchtruim

Dinsdag heb ik namens onze fractie van Europese Conservatieven en Hervormers een bijdrage geleverd aan het debat met Eurocommissaris Siim Kallas van Vervoer over de sluiting van het Europese luchtruim. De commissaris legde in zijn speech vooral de nadruk op het feit dat het besluit tot het sluiten van het luchtruim werd genomen door de nationale overheden en niet door de Europese Unie. Hij vond het wijzen met de beschuldigende vinger naar Brussel niet terecht. Op zich ben ik het daar wel mee eens maar dat vond ik nog niet het meest belangrijke. Het gaat er natuurlijk vooral om, dat we leren hoe we in de toekomst omgaan met dergelijke vulkaaruitbarstingen en dat we ook leren van de fouten die deze keer zijn gemaakt, want die zijn helaas wel gemaakt. Zo toonden testvluchten van onder meer KLM en Lufthansa al vrij spoedig aan dat het in bepaalde gedeelten van het Europese luchtruim helemaal niet gevaarlijk was om te vliegen. Ik heb daarom gepleit voor een pragmatische benadering in de toekomst. We moeten het Amerikaanse model als voorbeeld nemen: zij combineren satellietgegevens met testvluchtresultaten. Vervolgens wordt dan een deel van het luchtruim gesloten, en een deel niet. Dat is veel beter dan rigoureus het hele luchtruim dichtgooien met alle logistieke ellendige gevolgen van dien voor burgers en bedrijven. En wat te denken voor de financiële gevolgen voor de luchtvaartmaatschappijen: die kregen voor ‘cash’ alleen maar ‘ash’. Na afloop heb ik mijn bijdrage nog eens dunnetjes over kunnen doen voor de camera van EuroparlTV.

Transparantie

Het Europese luchtruim was de afgelopen tijd door de IJslandse asdeeltjes niet geheel transparant maar ook het Europees Parlement heeft nog last van een wazige deken. Alle leden krijgen per maand een algemene onkostenvergoeding van ruim 4000 euro. Dit bedrag moeten wij besteden aan onder andere kantoorkosten, maar er hoeft over de besteding van de gelden geen verantwoording te worden afgelegd. Ik heb zelf een accountant ingehuurd om toezicht te houden op mijn besteding van deze algemene onkostenvergoeding, maar dat is natuurlijk heel vreemd. Ieder EP-lid moet gewoon die kosten, net zoals de verantwoording voor de reis- en verblijfkosten, verantwoorden bij het Parlement. Daar heeft de burger/ belastingbetaler gewoon recht op. Ik heb hierover een amendement namens mijn fractie ingediend bij de behandeling van de zogenoemde kwijting van het EP (rapport van collega Staes). En ik kom er later op terug met een amendement bij de begrotingsbehandeling.

Op naar India

Vandaag naar huis en de tas in pakken: zaterdag hoop ik voor een lange week naar India te gaan met de India-delegatie van het EP. Op de website van Trouw zal ik dagelijks een weblog bijhouden. Daar kunt u mij dus volgen naar Delhi en Haiderabad, tenzij de IJslandse as ook hier roet in het eten gooit.

Peter van Dalen

Een week van voorbereiding en spreekbeurten

Thu, 15 Apr 2010 18:51:13 +0200

Deze week vinden geen commissievergaderingen plaats en is er ook geen Plenaire. De werkzaamheden gaan echter door. Deze week sprak ik op enkele bijeenkomsten en werden voorbereidingen getroffen voor mijn reis naar India en de presentatie van mijn rapport zeevaartbeleid in de plenaire vergadering volgende week. Ook staat morgen een werkbezoek op het programma in Groningen.

Jaarvergadering DPA

Afgelopen vrijdag sprak ik de jaarvergadering van de Dutch Produce Association(DPA) toe. Dat is de sectorvereniging van de afzetorganisaties voor groenten, fruit en paddenstoelen in Nederland. Ik sprak onder andere over de recente ontwikkelingen in Europa, de toenemende macht van het Europees Parlement door het Verdrag van Lissabon, en de kansen die dat met zich meebrengt. Uiteraard kwam ons verkiezingsprogramma ook ruim aan bod. Onze visie op verduurzaming van de sector, kwekersrecht en cisgenese viel in goede aarde. Minder blij waren de toehoorders met de plannen in het nieuwe ChristenUnie-verkiezingsprogramma om de productschappen af te schaffen.

Hoorzitting ECR landbouwbeleid

Afgelopen dinsdag sprak ik wederom over de visie van de ChristenUnie op het Europese landbouwbeleid. Dit keer op een hoorzitting over de toekomst van de landbouw in Europa, georganiseerd door een aantal ECR-collega’s. Een van de andere sprekers was de nieuwe Europese Commissaris van Landbouw, D. Ciolos. Ook hier brak ik een lans voor cisgenese: het door genetische modificatie overbrengen van een eigenschap binnen een soort van de ene plant naar een andere plant. Door soorteigen genen te gebruiken vallen een aantal nadelen weg van transgenese, waarbij soortvreemde genen worden ingebracht. Deze cisgenese-techniek brengt veel voordelen met zich mee, waaronder een enorme tijdwinst ten op zicht van klassiek kruisen, zonder dat er echt gesleuteld wordt aan de Schepping!

Voorbereiding India-reis

Over twee weken breng ik een bezoek aan India. Dit bezoek wordt georganiseerd door de delegatie van het Europees Parlement voor relaties met India, waar ik lid van ben. Afgelopen week werden de contouren bekend van de reis, die een week gaat duren. Het programma zoals het nu is voorgesteld door de delegatie, richt zich met name op de onderwerpen veiligheid vs. terrorisme, en klimaatverandering vs. duurzame energie. Ik vind dit te beperkt en heb daarom een aantal veranderingen in het programma aangebracht om andere elementen in te brengen, namelijk kinderarbeid en de positie van de Dalits (kastelozen).

Afgelopen maandag heb ik ter voorbereiding van de reis een aantal bijeenkomsten gehad met vertegenwoordigers van Open Doors, Operatie Mobilisatie, PRISMA en de Landelijke India-werkgroep. Het waren goede bijeenkomsten waarin ik veel informatie en contacten heb meegekregen. Daarnaast hebben we met elkaar een paar concrete boodschappen geformuleerd die ik tijdens het bezoek aan verschillende Indiase leiders zal overbrengen. Mijn doel voor de reis is om goede relaties op te bouwen met Indiase vertegenwoordigers; relaties die de komende jaren nuttig zullen zijn voor mijn werk in de India-delegatie. Tegelijkertijd wil ik mij wel uitspreken vóór maatregelen om kinderarbeid af te schaffen en vóór maatregelen ter verbetering van de positie van de Dalits.

Werkbezoek Groningen

Donderdag ga ik met de Eurofractie op werkbezoek naar Groningen. Ik zal symbolisch een boom planten in Blauwestad, om daarmee aandacht te vragen voor een groene omgeving. Naast Blauwestad zullen we ook het chemiepark bij Delftzijl bezoeken. De dag staat in het teken van kennisuitwisseling met ChristenUnie-collega’s uit de Provinciale Staten en plaatselijke fracties. Dit vind ik zeer belangrijk: Europa en de provincie hebben veel met elkaar te maken. Het is van belang dat we elkaar als ChristenUnie-collega’s kunnen versterken en elkaar weten te vinden. Daarom investeer ik ook in zulke bezoeken in het land.

Rapport Zeevaartbeleid tot 2018

Aankomende maandag is in Straatsburg de plenaire behandeling van mijn rapport over zeevaartbeleid tot 2018. In de Transportcommissie van het Europees Parlement heeft een grote meerderheid zich uitgesproken voor dit rapport. Ik roep hierin op het gebruik van zogeheten groene havens te stimuleren. In een groene haven worden schonere schepen sneller geholpen en hoeven ze minder havengelden te betalen. Dat is een goede prikkel om het zeevervoer duurzaam te maken. Niet alleen de zeevaart moet schoner worden, maar de hele Europese vervoerketen moet duurzamer worden. Ik ben daarom groot voorstander van onderzoek naar nieuwe technologische ontwikkelingen die de uitstoot van scheepsmotoren schoner maken.

Deze week: aandacht voor belang werk-vrije zondag

Thu, 25 Mar 2010 14:29:33 +0100

Alle Nederlandse delegatieleiders in het Europees Parlement schrijven om beurten een weblog voor de website van Tros Kamerbreed. Deze week schrijft Peter van Dalen over een congres en de petitie over zondagsrust.

Afgelopen woensdag was ik aanwezig bij een congres in het Europees Parlement over zondagsrust. Zo´n 400 Europarlementariërs en vertegenwoordigers van vele organisaties uit het maatschappelijk middenveld kwamen samen om het belang van een vrije zondag te onderstrepen. Vanuit verschillende perspectieven en geledingen werden de argumenten voor de zondagsrust naar voren gebracht. Er waren vertegenwoordigers van vakbonden, van kerken en vanuit vrijwilligersorganisaties. Ze vertelden verschillende verhalen, maar trokken dezelfde conclusie: het is goed als één dag in de week niet in het teken staat van werk, maar juist ruimte biedt voor gezin, voor vrijwilligerswerk, voor rust en reflectie. De zondag. Ook aanwezig was Europees Commissaris Andor. Hij zal nagaan of in de nieuwe Europese werktijdenrichtlijn aandacht kan komen voor een werk-vrije zondag.

Eerste Europese Burgerinitiatief

Dat geluid wordt ook onderstreept in het Europese burgerinitiatief voor zondagsrust, met als slogan ´Mama en papa horen op zondag bij ons´. Juist kinderen hebben vaak te lijden onder de zogenoemde 'flexibilisering' van de arbeidsmarkt. Kinderen hebben recht op hun ouders en andersom. We kunnen onze kinderen alleen in bescherming nemen als hun ouders tijd voor hen hebben. Dat geluid willen we laten klinken, door middel van een Europees burgerinitiatief.

Het Europese burgerinitiatief is een noviteit. In december 2009 is het nieuwe Verdrag van Lissabon in werking getreden. In dit verdrag is het instrument burgerpetitie toegevoegd als democratisch instrument om de burger meer inspraak te geven. Mijn christen-democratische collega Martin Kastler heeft de gelegenheid te baat genomen om het eerste Europese Burgerinitiatief te beginnen, waarmee hij de werk-vrije zondag op de agenda van de Commissie wil zetten. Ik werk met hem samen om zoveel mogelijk handtekeningen op te halen. In enkele weken zitten we al over de 10.000 handtekeningen. U kunt de petitie ondersteunen, surf daarvoor naar www.free-sunday.eu.

Straatsburgweek maart 2010

Wed, 31 Mar 2010 16:04:58 +0200

In de plenaire week van maart in Straatsburg stonden veel belangrijke items op de agenda. Voor mij sprongen de onderwerpen aangaande Isra�l, het milieu en vermindering regeldruk er bovenuit. In deze weblog neem ik u mee langs de belangrijkste onderwerpen van deze week.

Groepsbezoeken

Je leert het EP het beste kennen door er daadwerkelijk zelf naar toe te komen. Elk jaar kunnen we op deze manier honderden mensen laten zien wat voor verschil christelijke politiek in Europa maakt. Als u belangstelling hebt voor een bezoek: neem contact op met de fractie (info@eurofractie.christenunie.nl)!

Evaluatie Kopenhagen-akkoord

Dinsdag sprak de commissaris voor Klimaat voor het eerst in het parlement. Connie Hedegaard heeft duidelijk veel ambitie en dat waardeer ik zeer. Ik ben het met haar eens dat Europa de leiderschapsrol op zich moeten nemen en moet vechten voor een robuust, bindend internationaal akkoord in Mexico.

Rapport-Goldstone

Het Europees Parlement steunde deze week een rapport van de Verenigde Naties waarin zowel Israël als de Palestijnen worden beschuldigd van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Het gaat om de resultaten van een onderzoek naar het optreden tijdens het gewapende conflict in Gaza, dat eind 2008 uitbrak en enkele weken duurde. De door de VN ingestelde commissie werd geleid door de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone.

Wij hebben veel aan te merken op het rapport. Israel krijgt in het rapport veel kritiek, onder andere omdat het gevuurd heeft op economische- en burgerlijke doelen. Echter, Hamas heeft deze doelen misbruikt. Goldstone heeft het helaas niet nodig gevonden te onderzoeken of dit daadwerkelijk het geval was. Goldstone onderzoekt dus niet wat Hamas heeft misdaan en deelt eenzijdig een tik uit aan Israël. Dat wekt geen vertrouwen in het rapport omdat uit andere bronnen blijkt dat Hamas zich inderdaad verschanste óók in ziekenhuizen, ambulances en burgerbebouwing. Daarom zijn wij van mening dat de aanbevelingen die Goldstone doet in zijn rapport niet klakkeloos kunnen worden overgenomen.

Gilad Shalit

In het Parlement kwam nog een onderwerp uit Israël aan bod: de gevangenschap van de Israëlische soldaat Gilad Shalit. Op donderdag werd een resolutie aangenomen waarin het Parlement de gijzelnemers oproept om Shalit per direct vrij te laten. De resolutie roept de Europese Unie en haar lidstaten op om waar mogelijk een positieve bijdrage te leveren aan dit gijzeldrama dat al zo lang voorsleept. De vader van de Israëlische soldaat was deze week in het Parlement aanwezig.

Vrijstelling jaarrekening voor micro-ondernemingen

Verplichtingen wat betreft de jaarrekening zijn onevenredig zwaar voor kleine ondernemingen. Zeer kleine ondernemingen kunnen worden vrijgesteld van de verplichting om een jaarrekening op te stellen, nu het Europarlement woensdag een wijziging van de Europese boekhoudkundige regels heeft goedgekeurd. Wij hebben deze wijziging gesteund. Vrijstelling levert grote besparing in tijd en geld voor kleine ondernemingen, en verminderd de regeldruk. We zijn blij hiermee een stapje vooruit te hebben gezet!

Roma

In april dit jaar wordt er een grote Europese Roma Top georganiseerd in het Spaanse Córdoba. In het Europees Parlement werd deze week op woensdag gediscussieerd over de onderwerpen voor deze Roma Top en over een Europese strategie voor de integratie van de Roma. De ChristenUnie is een groot voorstander van de bestrijding van discriminatie ten opzichte van de Roma en het inzetten van Europese fondsen om de integratie te bevorderen.

Daarnaast hebben we echter twee elementen in de discussie ingebracht: ten eerste moeten de Roma ook zelf de verantwoordelijkheid oppakken om de misstanden in hun gemeenschappen te bestrijden. En het zou goed zijn als er een soort Roma-Obama zou opstaan om als voorbeeld, als rolmodel te dienen. Ten tweede is de reikwijdte van de Europese fondsen ook maar beperkt. De Roma integratie is vooral een maatschappelijk vraagstuk voor de landen waar ze vaak al generaties lang wonen. Deze landen zullen dus zelf het voortouw moeten nemen en niet wachten op Europees geld. Daar waar Europa kan aansluiten bij initiatieven van de Roma, of de landen waar ze wonen, zal de hulp veel effectiever kunnen worden ingezet!

Weblog werkbezoek USA

Sat, 27 Feb 2010 12:01:15 +0100

In het Europees Parlement ben ik aangesloten bij de fractie van Europese Conservatieven en Hervormers. Onze gezamenlijke motto is "Europese samenwerking ja, superstaat nee". Met 9 andere collega's vorm ik het fractiebestuur. Dit bestuur maakte in de week dat - helaas, helaas - ons kabinet viel een studiereis naar de Verenigde Staten.

Doel van de reis was om de trans-Atlantische betrekkingen – waaraan wij zeer hechten – aan te halen en inzicht te krijgen in de hoofdpunten van de Obama-regering.

Wij hebben meerdere dagen een reeks van gesprekken gevoerd met mensen uit de Senaat, het Ministerie van Buitenlandse Zaken, de Atlantische Raad, de Internationale Missie voor Recht en de staf van de President. Zelf was ik onder de indruk van onze gesprekken op het Statedepartment. Wij spraken de directe adviseurs van Minister Clinton op de terreinen Midden-Oosten, Oekraïne, Rusland, Europa en Iran. In het bijzonder de ontmoeting met de directeur Iran-zaken vond ik indrukwekkend. Hij bleek jaren in het land te hebben gewoond en wat mij trof was de bijzonder grote kennis van de man van Perzië en Iran en zijn grote kennis van het farsi en de cultuur van het land. Soms zijn er van die ontmoetingen die blijven je nog heel lang bij: dit was er zo één.

Naast het Witte Huis staat een groot en voor Amerikaanse begrippen antiek gebouw waarin de staf van het Witte Huis is gevestigd. Daar werken stuk-voor-stuk topadviseurs. Eén van hen gaf aan collega Bradbourn en mij een toelichting op het Obama-programma genaamd “the Open Government”. Hij is projectleider daarvan en vertelde met enthousiasme, dat departementen en overheidsinstellingen sinds kort transparant moesten zijn. Ze moeten geregeld prestatie-indicatoren maken en die publiceren. Doel: meer openheid voor de burgers zodat die konden zien hoe departementen en overheidsinstellingen presteerden. Ook voor ziekenhuizen en dat soort instellingen zou dit systeem ingevoerd gaan worden.

Wij waardeerden de beoogde transparantie in de administratie: dat is ook speerpunt van onze ECR-fractie. Maar wij hadden ook wel enkele vragen zoals “poetsen de departementen en instellingen hun cijfers die goed zijn niet op, en drukken ze de slechte prestatie-indicatoren niet weg “, “vraagt de controle op die geleverde cijfers niet veel bureaucratie” en “zou de gemiddelde Amerikaan z’n gedrag hierdoor nu echt gaan veranderen door wel naar instelling x maar niet naar instelling y te gaan “ zo vroegen wij. Er volgde een levendig gesprek dat voor ons en hem erg nuttig was.

Dit zijn enkele speerpunten uit een zeer geslaagd en bijzonder nuttig bezoek. Waarvan u ook enkele foto’s kunt zien op de fotopagina.

Keuze tegen verlenging SWIFT-overeenkomst zorgt voor achteruitgang

Fri, 12 Feb 2010 17:12:39 +0100

H�t onderwerp van deze Straatsburgweek was de verlenging van de SWIFT-overeenkomst. De keuze door de meerderheid van het EP om tegen verlenging van de tijdelijke overeenkomst die Europa nu met de USA heeft te stemmen, is ronduit onverstandig. Wat er voor de voorstemmers echt speelt is een machtspel tussen Europees Parlement, Europese Raad en Europese Commissie. Het EP heeft meer macht door Lissabon en die macht is donderdag misbruikt.

In de aanloop naar het debat over de SWIFT- overeenkomst is er inderdaad nogal wat misgegaan. Commissie en Raad hebben het Parlement onvoldoende en te laat geïnformeerd. Dit mag niet weer gebeuren. Toch is de tijdelijke overeenkomst die nu niet is verlengd, essentieel beter dan de originele SWIFT-overeenkomst uit 2007.

Tijdelijke overeenkomst

Die tijdelijke overeenkomst regelt de toegangsrechten tot de informatiegegevens heel precies: alleen bevoegde experts van de Administratie van de Verenigde Staten mogen bij een redelijk en aantoonbaar vermoeden van betrokkenheid bij terrorisme door een persoon, diens gegevens benutten. Een speciaal in de Verenigde Staten gestationeerde rechter van de Europese Unie ziet toe op de juiste toepassing van deze waarborg. Voorts, zou iemand toch bezwaar hebben tegen gebruik van die gegevens, dan is er een speciale regeling getroffen om dit versneld bij de rechter te brengen.

De tijdelijke overeenkomst kan zeker verbeterd worden, met name waar het de wederkerigheid van informatie-uitwisseling betreft. Zowel de Raadsvoorzitter maar zeker EU Commissaris Wallström hebben woensdag en donderdag in het Europees Parlement toegezegd al in maart terug te komen bij het Parlement om het onderhandelingsmandaat over de nieuwe overeenkomst te bespreken. Dus was het nodig om de huidige tijdelijke overeenkomst met 9 maanden ter verlengen om gedurende die tijd te spreken over het maken van de nieuwe overeenkomst.

Achteruitgang

Nu de meerderheid van het EP dit heeft geblokkeerd loopt de huidige tijdelijke overeenkomst binnen 30 dagen af. Dan vallen we terug op bilaterale rechtshulpverdragen tussen de USA en meerdere EU Lidstaten. Daarbij ontbreekt Europese coördinatie bij de uitwisseling van informatie gerelateerd aan personen, waarvan wordt vermoed dat ze betrokken zijn bij terroristische activiteiten. En dan wordt het ook erg moeilijk gegevens te vinden en te koppelen, door de veelheid van die bilaterale verdragen tussen de EU Lidstaten en de Verenigde Staten. De veiligheid van onze burgers is bepaald niet gediend met deze achteruitgang!

Ik betreur dus ten zeerste de opstelling van de meerderheid van het Europees Parlement. Onder de slogan van 'de privacy komt in gevaar' toont men zich nu zogenaamd heel flink. Zeer jammer! De bestaande tijdelijke overeenkomst voldoet - inderdaad kan beter, maar voldoet! - , en heeft z'n waarde bewezen. Er zijn tientallen mogelijke aanslagen aantoonbaar voorkomen en er zijn meerdere mensen opgepakt door dit verdrag. Maar nu vallen we terug op een onzekerder situatie op basis van bilaterale rechtshulpverdragen die uiteenlopend van aard zijn en waarbij Europese coördinatie geheel ontbreekt. Flink hoor, zo'n Parlement!

Weblog plenaire zitting Europees Parlement februari 2010

Fri, 12 Feb 2010 17:10:28 +0100

In de weken die het Europees Parlement bijeen is in Straatsburg komen er altijd veel onderwerpen aan de orde. Deze week stond in het teken van SWIFT, gokken, bodyscanners en Griekenland. Maar we zijn ook druk geweest met Turkije, mensenhandel en een burgerpetitie voor zondagsrust. In deze weblog ga ik in vogelvlucht door de inhoudelijke zaken van deze week heen.

SWIFT

Deze week was de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de uitwisseling van gegevens in verband met terrorismebestrijding (SWIFT) het grote onderwerp. Wat de ChristenUnie betreft is het onverstandig om een lopend programma dat zowel Europese als Amerikaanse burgers diverse malen aantoonbaar heeft beschermd, nu te stoppen. Die overeenkomst had moeten worden verlengd met een aantal maanden. Dan kon die tijd gebruikt worden om bij de onderhandeling over een nieuwe overeenkomst betere afspraken te maken over onder andere de manier van uitwisselen van informatie.

De meerderheid van het EP heeft helaas besloten die verlenging niet toe te staan. Dus vallen we binnenkort terug op bilaterale rechtshulpverdragen tussen de USA en afzonderlijke Europese landen. Dan wordt het veel ingewikkelder informatie te koppelen en wordt Europese afstemming en coördinatie bij terrorismebestrijding een stuk minder: dat is echt een stap terug in de veiligheid!

Online gokken

In het debat over online gokken heb ik mij ingespannen om de gokverslaving te bestrijden en niet één vrije Europese gokmarkt toe te staan. We moeten gokken niet makkelijker maken en faciliteren. Gokken leidt tot sociale problemen!

Bodyscanners

Ik houd me al enkele maanden intensief bezig met de zogenoemde bodyscanners. Op Schiphol heb ik met eigen ogen kunnen zien dat de nieuwste generatie scanners veilig is en de privacy niet aantast. Die scanners werken op basis van geluidsstralen en die zijn nog zwakker dan de straling van mobiele telefoons. Ook kunnen beveiligers niet langer mensen halfnaakt zien: ze zien menselijke plaatjes zoals we die zien op WC-deuren, en op die neutrale plaatjes wordt met stippen aangegeven, waar iemand verboden voorwerpen draagt. Zijn die stippen zichtbaar dan wordt die passagier daarop apart gecontroleerd.

Deze boodschap wordt nog niet door iedereen in het EP begrepen. Of juister: niet iedereen schijnt die te willen begrijpen. Wat ons betreft stoppen we met praten, en gaan we over tot handelen: tijd om die nieuwste scanners toe te staan!

Griekenland

In het debat over de crisis in Griekenland heb ik aangegeven dat we geen Trojaans paard moeten binnenhalen. Griekenland heeft zelf zijn zaken niet op orde gebracht toen de economische crisis losbarstte. Had men dat wel gedaan - zoals bijvoorbeeld in Nederland - dan zat het land nu niet met de problemen. Wat ons betreft moet Griekenland nu eerst zelf orde op zaken te stellen.

Turkije

Deze week hebben we ook gestemd over het voortgangsverslag over de onderhandelingen EU-Turkije. Hierin wordt veel zorg uitgesproken over de ontwikkelingen in dat land. Wat ons betreft geeft dit verslag nog eens duidelijk aan dat Turkije niet toe moet treden tot de EU. Deze boodschap hebben we duidelijk laten blijken in ons stemgedrag. U kunt overigens het stemgedrag van EP-leden volgen via de website: www.votewatch.eu.

Mensenhandel

In de Plenaire is ook gestemd over een rapport Mensenhandel. Wij pleiten voor een Europese organisatie die zich bezighoudt met dit thema. Mensenhandel kun je niet aanpakken als afzonderlijke Lidstaten, er is niets zo grensoverschrijdend als juist mensenhandel. Gelukkig denkt de meerderheid van het EP er ook zo over.

Petitie zondagsrust

Via een journalist vernam ik dat collega-Europarlementariër Martin Kastler een website is begonnen waarop burgers en organisaties een petitie kunnen tekenen die de bevordering van zondagsrust beoogt. Een schitterend initiatief dat ik graag wil ondersteunen! Ik ga contact maken met de collega en bespreken, hoe we dit initiatief ook in Nederland aandacht kunnen geven. Wordt vervolgd!

Peter van Dalen

Europarlementariër voor de ChristenUnie

Europarlement steunt vervolgde christenen

Fri, 29 Jan 2010 20:36:40 +0100

Als Europarlementari�r kom ik op voor wat voor Nederland belangrijk is. Maar ook wat voor mijn partij en onze achterban van belang is. E�n van mijn speerpunten is mensenrechten en godsdienstvrijheid.Afgelopen week is door het Europees Parlement mede op initiatief van mijn fractie, de fractie van Europese Conservatieven en Hervormers (in het engels afgekort: ECR) vrijwel unaniem een resolutie aangenomen. Daarin wordt de regering van Egypte opgeroepen de christelijke minderheden in het land beter te beschermen.

Aanleiding van de resolutie was de aanval op een Koptische kerk in het zuiden van Egypte op 6 januari jl. Daarbij kwamen zes kerkgangers om het leven. Er zijn de laatste jaren al meer aanslagen gepleegd.Helaas heeft de onderdrukking van christenen in Egypte ook en vooral een structureel karakter. Je ziet bijvoorbeeld dat bij moslims die zich tot het christelijk geloof hebben bekeerd, toch in hun paspoort blijft staan dat ze moslim zijn. Geloofsafval is in Egypte namelijk bij wet verboden. Ook tegen deze vorm van discriminatie spreekt de EP-resolutie zich uit.

Ik vind het bijzonder dat het Parlement zich zo nadrukkelijk en eensgezind heeft uitgesproken tegen christenvervolging. Dat is echt uniek.
Heeft zo'n resolutie zin? Absoluut ! De EU heeft namelijk een handelsverdrag met Egypte, en wanneer er geen verandering komt in de situatie van de christenen is nu de waarschuwing afgegeven: dan komt het handelsverdrag ter discussie. Bij wie of welk land ter wereld ook: als je aan de portemonnee dreigt te komen dan gaat er wat gebeuren. Ik blijf het nauwgezet volgen wat er gaat veranderen!

Peter van Dalen

Een week in Straatsburg

Fri, 23 Oct 2009 11:55:59 +0200

In deze weblog wil ik graag wat meer laten zien van een week uit het leven van een Europarlementariër. Per jaar vergadert het Europese Parlement 12 weken in Straatsburg. Een belangrijk onderdeel van de week zijn de plenaire vergaderingen. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat wordt er in de plenaire zaal gedebatteerd. Je hoeft niet overal bij te zijn, omdat de onderwerpen zijn verdeeld onder de parlementariërs van de fractie. Als ChristenUnie hebben wij ons aangesloten bij de ECR-fractie, de Europese fractie van Conservatieven en Hervormers. Als fractie delen we op veel punten dezelfde mening, en iedereen heeft zo zijn eigen expertise.

ECR

Daarmee komen we op een ander belangrijk onderdeel van de week, de fractievergaderingen. Bijna elke dag in zo'n vergaderweek komt de ECR-fractie bij elkaar om af te stemmen en te debatteren over standpunten. Zo'n vergadering kan een half uur duren, maar ook wel twee uur.

Tolken

Evenals bij de plenaire vergaderingen zijn er tolken aanwezig bij zo'n fractievergadering. Iedere parlementariër kan in principe in zijn eigen taal spreken, waarna de tolken vertalen naar de talen van fractieleden en aanwezige medewerkers. In de praktijk betekent dit dat er zo'n twintig tolken aanwezig zijn bij zo'n kleine meeting, en bij een plenaire vergadering zijn dat er nog veel meer.

Inbreng

Zoals ik net al opmerkte, kun je niet overal een bijdrage aan leveren. Ik concentreer mij vooral op de onderwerpen uit de Commissie Vervoer en Toerisme en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, omdat ik daar lid van ben. Maar over onderwerpen die ik van belang vind voor de ChristenUnie kan ik ook spreken. Daar kun je spreektijd voor aanvragen. In een of twee minuten moet je dan je punt maken. Deze week heb ik aandacht gevraagd voor de klimaattop in Kopenhagen om de urgentie van het klimaatprobleem te onderstrepen. In het debat over persvrijheid in Italië gaf ik aan dat Italië dit prima zelf kan oplossen en dat Europa zich moet richten op haar kerntaken. Bij het onderwerp Iran heb ik aangegeven dat de doodstraf voor betogers aldaar onjuist en onbegrijpelijk is.

Op de valreep haalde ik nog het nieuws deze week. Bij de begrotingsbehandeling maakte ik een punt over de onkostenvergoeding die EP-leden ontvangen. Deze hoeft niet verantwoord te worden, en dat vind ik absurd. Het ANP pikte dit op, waarna de Telegraaf en Nu.nl volgden. Vandaag heb ik erover kunnen praten op Radio 1, en vanmiddag hoopt RTV Utrecht er een item over te maken. Toch een mooie afsluiting van een intensieve week!

Nieuwe medewerkers

Deze week zijn twee nieuwe medewerkers begonnen. Tjeerd Olie en Maurits van Stuijvenberg komen Benjamin Beldman versterken als assistenten. Als team zijn we nu bijna compleet. Over enige tijd hoopt Jannes de Jong als laatste aan te treden, hij wordt onze vertegenwoordiger bij de ECR-fractie in Brussel. Vanaf nu gaan we als compleet team aan de slag!

Peter van Dalen